زوم کردن رویِ لبخندها !

سلــام

Photo : Inteet

داشتم حساب کتاب می کردم با خوُدم ، دیدم هر وقت که عنوانی برایِ پُستام پیدا نمیکنم اولین کلمه ای که میاد به ذهنم "لبخند"ـه ... وَ معمولاً هم فوُری تایپش میکنم ... البته در صورتیه که حالِ خوُشی داشته باشم

حالا حِساب کنید که الآن زوم کردم رویِ موضوعِ لبخند !پس واجبه که تو عنوانم کلمه یِ لبخند باشه ؛ غیرِ اینه ؟!

همین الآنِ الآن عکسهایِ قدیمی روُ نگاه می کردم ... 88 تـا 94 ... 88 فقط یه لبخند که احتمالاً انحنایِ این وَر و اون وَرِش از 10 درجه بیشتر نیست، داشتم ... گونیا و نقاله هایِ دورانِ مدرسه روُ بیارید تو ذهنتون ! 10 درجه چقدر میشد ؟! اِنقدر کَم !

بعد تو تازه ترین عکسِ 94 ، یه لبخند دارم که زاویه یِ این ور و اون ورش ، 45-50 درجه ای هست ... یعنی بیشتر از این نمیشُده وگرنه شما بیشتر حِساب کن ... تخفیف نمیخوایم !

دنبالِ دلیل گشتم ... کَم نبود ولی

جا داره از فیس بوق و سایرِ شبکه هایِ اجتماعی، کمالِ تشکر روُ داشته باشم !

قرار نبود تا آخرِ عمرم از بودن در شبکه های مجازی و میکروبلاگها ابرازِ خرسندی کنم ولی خُب ظاهراً تأثیرهای مثبتی هم داشته

هر اتفاقی هم که در این جور اماکنِ مجازی برام افتاده بوده و باعث شده بوده متنفر بشم ازشون ، الآن که دیدم دلیلِ افزایشِ انحنا و سینوس و کسینوس و تانژانتِ لبخندهام همینجاها بوده ، باعث شُد کینه کُدورتا برطرف بشه !

پیش پا اُفتاده ترینش عکسِ پروُفایل بوده ولی بیشترین دلیل و مهمترینش هم همینجاها اتفاق افتاده !

×××

خیلی حرف دارم برای گفتن ولی طولانی میشه ... هرچند طولانی شُده ! ... خیلی دلم میخواد پُستام روُ کوتاه کنم، هنوز موفق نشدم :(

از همه اینها بگذریم ... یادِ این متن اُفتادم از چارلی چاپلین ... پیشنهاد میکنم بخونیدش ؛ قشنگه :

خطاهایی را بخشیده ام که تقریبا نابخشودنی بودند . تلاش کردم تا جایگزینی برای افراد غیر قابل جایگزین پیدا کنم و افراد فراموش نشدنی را فراموش کنم

بدست افرادی که انتظارش نمی رفت، دچار یاس شدم، ولی افرادی را هم ناامید کردم...
کسی را در آغوش کشیدم تا پناهش باشم. موقعی که نباید خندیدم...

دوستان ابدی برای خویش ساختم.
دوست داشتم و دوست داشته شدم...ولی گاهی اوقات هم پس زده شدم. دوست داشته شدم ولی بلد نبودم دوست داشته باشم.

فریاد کشیدم و از این همه خوشی بالا و پایین پریدم، با عشق زیستم و وعده های ابدی دادم، ولی بارها قلبم شکست...
باشنیدن موسیقی و تماشای عکس ها گریستم

تنها برای شنیدن صدایی تلفن کردم

عاشقِ یک لبخند شدم

قبلا تصور می کردم که با این همه غم خواهم مرد و از اینکه شخصِ خاصی را ازدست بدهم می ترسیدم که از دست هم دادم ... ولی زنده ماندم و هنوز هم زندگی می کنم!
و زندگی... از آن نمی گذرم...و تو... تو هم نباید از آن بگذری...

زندگی کن ! آنچه واقعا خوب است این است که با یقین بجنگی، زندگی را در آغوش بکشی و با عشق زندگی کنی...و شرافتمندانه ببازی و با جرات پیروز شوی . . .

إلی اللقاء

خوش اخلاق بشوم حتی اگه ......